Улар нима дейишади

“Онам 74 ёшда, ёлғиз яшайди. SOS тугмасини кўриб ҳотиржам тортдим. Энди ҳар куни қўнғироқ қилиб безовта қилмайман — илова менга хабар беради.”

“Диабетим бор, кунига 4 та дори ичаман. Иловани ўрнатганимдан бери бирор марта ҳам ўтказиб юбормаганман. Эслатма кучли — ухласам ҳам эшитаман.”

“Энг яхши томони — оилам ҳам кўра олади. Акам Москвада, мен шу ерда — иккаламиз ҳам онамизни кузатамиз.”

“Юрак хасталиги бор. 6 та дори. Аввал ҳар доим чалкаш эди — энди телефон ўзи айтади.”

“Бувим 81 ёшда. Lupa — энг керакли функция. У ўзи қўша олади.”

“Шифокорим тайинлаган дорилар автоматик қўшилади. Қўлда ёзишимга тўғри келмайди.”